Festivals zijn altijd feest. Een feest om mee te maken en een feest voor het oog. Wat neem je mee om dat allemaal vast te leggen? Een kleinbeeldcamera met lichtsterke (zoom)objectieven is natuurlijk zeker geschikt. Daarmee kan je zowel de artiesten op het podium als je vrienden op de camping vastleggen. Maar dan moet je die apparatuur maar net hebben en ook nog eens mee willen nemen. Een uitgebreide kleinbeeldset is ook weer een extra zorg en mag ook niet altijd mee naar binnen. Dat is misschien juist niet waar je op zit te wachten tijdens een festival. Wat zijn de alternatieven?
Een festival is sfeer, vrienden, kamperen, eten, drinken, prachtig weer of juist weer niet, samen dingen beleven en dan ook nog eens een aantal optredens. Al die verschillende onderwerpen zorgen ervoor dat er niet één camera is die favoriet is.
Op festivals kan je de hele wereld tegenkomen, van jong tot oud, van man tot vrouw en alle andere geslachten, allemaal verenigd door de liefde voor muziek. De meeste bezoekers zijn vaak wat extroverter in hun gedrag en extravaganter in hun kleding dan op een doordeweekse dag. Voeg daar nog een handvol uitbundige artiesten, bijzondere podia en mooie verlichting aan toe, en je hebt een bijna onuitputtelijke bron voor het maken van grappige, mooie en unieke foto’s. Maar wat voor camera neem je daarvoor mee? Dat hangt er natuurlijk van af wat je wilt fotograferen. Een festival is veel meer dan een concert. Bij een concert sta je vaak in een redelijk donkere zaal tegen de achterkant van het publiek voor je aan te kijken en speelt alle actie zich verderop, op het podium af. Kleinbeeldcamera’s met lichtsterke telezooms zijn dan superieur, maar die krijg je meestal niet zonder voorafgaande toestemming mee naar binnen. Een festival is veel meer dan alleen maar artiesten fotograferen. Een festival is sfeer, vrienden, kamperen, eten, drinken, prachtig weer of juist weer niet, samen dingen beleven en dan ook nog eens een aantal optredens. Al die verschillende onderwerpen zorgen ervoor dat er niet één camera is die favoriet is. Zeker bij meerdaagse festivals, waar je niet altijd even goed op al je spullen kan of wil letten, is je beste camera niet altijd de beste keus. Hier volgen een aantal alternatieven.
Niets te verliezen
Wie vooral lol wil hebben op een festival en wat plaatjes wil maken van de sfeer, kan kiezen voor analoge wegwerpcamera’s. Met 27 of 39 foto’s plus een ingebouwde flits voor prijzen tussen de 10 en 20 euro, exclusief ontwikkelen en afdrukken, kan je met een paar van die dingen in je tas heel wat foto’s maken en het proces zelf kan ook nog leuk zijn. De camera’s zijn simpel. Daardoor zijn ze makkelijk om te gebruiken, ook als je al (flink) wat op hebt en door die eenvoud kunnen ze ook wel wat hebben. Vallen ze in de modder of worden ze besproeid met bier? Maakt niet uit, zolang het rolletje dat er in zit maar heel blijft. Weet je de volgende middag niet meer waar je je camera gelaten hebt? Nou ja, jammer dan, ook geen groot verlies. De beeldkwaliteit is redelijk, maar voor het vastleggen van artiesten koop je zo’n ding niet. Het leukste aan deze camera’s is misschien nog wel de verrassing als je de foto’s dagen later te zien krijgt en er ook nog van alles op lijkt te staan.
Altijd mee
Het gezegde is dat de beste camera, de camera is die je bij je hebt. Voor de meeste mensen is dat tegenwoordig hun telefoon. Smartphones zijn de afgelopen jaren echt steeds beter geworden om mee te fotograferen. De betere modellen hebben meerdere camera’s, waarvan er doorgaans één een grotere sensor heeft dan de rest. Meestal is dat de camera met het lichte groothoekobjectief, wat in smartphoneland vaak als standaard of 1,0x zoom wordt aangeduid. Die biedt de beste kwaliteit en is qua beeldhoek prima voor het vastleggen van je vriendengroep, de sfeer en overzichten. Zo’n smartphone is handig omdat je beelden meteen kan delen, zodat iedereen mee kan genieten. Dankzij de moderne computational photography is de kwaliteit bij weinig licht tegenwoordig best goed, op een klein scherm tenminste. Ook kan je er prima mee filmen en dus ook later nog eens terugluisteren hoe het concert was. Lang niet alle festivals staan overigens het maken van video toe en dat is eigenlijk wel logisch. Niet alleen om auteursrechtelijke redenen, maar ook omdat het voor mensen in het publiek vervelend is om het hele concert tegen de omhoog gestoken armen van de mensen voor je aan te kijken. Dat is ook een van de redenen waarom selfiesticks niet zijn toegestaan.

Smartphones zijn echter niet ideaal voor goede foto’s van artiesten op het podium. Je hebt dan de telestand nodig en zelfs bij de betere smartphones is het objectief dan minder lichtsterk en de sensor vaak veel kleiner. Daardoor krijg je al snel veel ruis en weinig detail en scherpte, helemaal als je even niet oplet en ook nog eens digitaal gaat inzoomen. Veel licht op het podium helpt wel om nog een beetje kwaliteit in je beelden te krijgen, want dan kan de gevoeligheid omlaag en hoe dichterbij je staat, hoe beter. Maar dat is natuurlijk lang niet altijd mogelijk. Een ander nadeel van fotograferen met je telefoon, is dat telefoons in een menigte lastiger vast te houden zijn, zeker boven je hoofd, en dat het kwijtraken of stuk gaan van je telefoon niet alleen betekent dat je niet meer gebeld kan worden.
Kan niet stuk
Wie toch een beetje voorzichtig wil zijn met zijn telefoon en geen fan is van wegwerpcamera’s kan kiezen voor de iets chiquere versie van de mag-alles-mee-gebeuren camera en dat zijn actiecamera’s. Denk daarbij aan de DJI Action V en VI, GoPro’s en Insta360’s. Ze zijn bestand tegen water en andere vloeistoffen en schokbestendig, lekker klein plus geschikt voor video. De kwaliteit bij goed licht is prima en bij weinig licht acceptabel. Het grootste nadeel is dat ze sterk groothoekige objectieven hebben. Leuk voor foto’s van de mensen om je heen, maar absoluut niet geschikt voor podiumfoto’s, tenzij je er bijna op kan staan. Ook zijn de sensoren niet of nauwelijks groter dan de grootste sensoren van de betere smartphone. Verwacht dus niet meteen een sprong in beeldkwaliteit. Actiecamera’s hebben vaak minder computational fotografie mogelijkheden dan telefoons, die gebruik kunnen maken van krachtige en snelle processoren. De Insta360’s zijn op dit punt nog het best. Voor nachtopnames zijn telefoons daardoor in het voordeel, al kan je met bijvoorbeeld de nieuwste DJI Action 6 met zijn wat grotere 1/1.1”sensor ook nog wel wat doen in de nabewerking van de rawbestanden, als je daar zin in hebt.
Dichter op de actie
Wil je niet alleen wat sfeer schieten, maar ook bands op het podium kunnen vastleggen, dan kan dat met een goede compactcamera met een wat grotere sensor, meer telebereik en een goede lichtsterkte. Daar zijn er niet veel meer van. Een camera als de Canon G7X III met een 1”type sensor en een 24-70mm (kleinbeeld equivalent) zoom met een lichtsterkte van F1.8-2.8 zoom is een optie. Een 70mm objectief is nog niet veel, maar met f2.8 op ISO 800 of 1600 kan je vaak nog goede foto’s van het podium maken die je best nog wat kan croppen. Sony heeft met de RX100 I tot en met V een soortgelijke camera gehad, maar die is niet meer nieuw verkrijgbaar. De huidige VI en VII hebben meer zoom, tot 200mm equivalent, maar een lichtsterkte van F2.8 tot 4.5. Die 200mm is prima, maar de lichtsterkte is onvoldoende. Nieuw is er ook nog de Leica D-lux 8, met een nog iets grotere 4/3”sensor, een 28-75mm (equivalent) zoom en een lichtsterkte van F1.7-2.8. Deze camera’s zijn nog compact. De Canon past nog in een broekzak en de Leica in een jaszak. Het voordeel van deze camera’s is dat ze geen verwisselbare objectieven hebben en daardoor niet gelden als professionele apparatuur. Dat betekent dat je ze meestal probleemloos mee naar binnen mag nemen. De prijskaartjes van deze camera’s zijn echter wat minder klein. Het zijn dus wel camera’s om zuinig op te zijn.
Verwisselbaar
Als je de artiesten wilt vastleggen, ergens vanuit het publiek, dan heb je eigenlijk nog iets meer nodig dan een compactcamera. Een nog grotere sensor, nog meer telebereik en liever nog meer lichtsterkte. De grotere sensor zorgt voor een beter dynamisch bereik wat fijn is met de vaak harde verlichting op een podium en een hoge lichtsterkte zorgt ervoor dat je de ISO’s laag kan houden bij een voldoende snelle sluitertijd. Dan kom je toch weer uit bij camera’s met verwisselbare objectieven.

Die hoeven niet per se duur of geavanceerd te zijn. Sterker nog, hoe simpeler, hoe beter. Veel festivals beschouwen camera’s met verwisselbare objectieven als ‘professionele’ apparatuur en daarvoor moet je dan toestemming vragen. Dat is eigenlijk wel begrijpelijk. Een Sony A6100, Sony’s instapmodel, lijkt voor de leek als twee druppels water op het APS-C topmodel, de A6700, die weer erg lijkt op een A7C R, waarmee je heel goed high-end fotografie kan doen. Dus zo gek is het niet, dat de grens daarom wordt gelegd bij camera’s met verwisselbare objectieven. Het maakt dan niet uit of dat een spiegelreflex of een systeemcamera is. Bij festivals die deze regel hanteren, kan je best nog weleens een kleinbeeldcamera naar binnen krijgen, als je geluk hebt. Maar hoe simpeler je (systeem)camera eruit ziet, hoe groter de kans is dat je hem zonder problemen mee kan nemen. Zet er dan ook niet meteen het dikste objectief op dat je kan vinden, maar juist het kleinste lensje. Nieuw is er minder keus in kleine, simpele camera’s met verwisselbare objectieven dan een paar jaar geleden. De markt beweegt langzaam naar wat meer high end. Maar ieder merk heeft nog steeds instapcamera’s. Sony heeft de A6100, Canon de EOS R50 V, Fujifilm de X-M5, Nikon de Z30, Panasonic de G100 en OM System de OM-D E-M10 Mark IV. Met de kitzooms of het kleinste pancake objectief ogen die bijna als compacten. De APS-C camera’s kan je dan voorzien van een 50mm F1.8 voor wat meer bereik en voor Sony zijn er extra compacte korte tele’s als de Sigma 90mm F2.8 DG DN en de Samyang AF 75mm F/1.8 E. Voor de M43’s camera’s van Panasonic en OM System zijn er kleine tele’s als de OM System 45mm F1.8 en de 75mm F1.8. Die komen overeen met een 90mm en 150mm op kleinbeeld. In combinatie met de relatief hoge lichtsterkte kan je daarmee prima artiesten vastleggen.
Een kleine Micro Four Thirds camera zoals deze Panasonic GM1 oogt met de 14mm erop als een compactcamera, maar is met zijn relatief grote 16 megapixel sensor prima voor concertfotografie in combinatie met een 45mm F1.8. De Olympus PEN-modellen zijn iets groter, maar beschikken dan ook nog over beeldstabilisatie, wat handig kan zijn.
Tweede kans
Voor een festival hoef je natuurlijk niet je nieuwste camera mee te nemen. Geef eens een tweedehandsje een kans. Daarmee kan je ook fantastische foto’s maken. Video doen ze misschien wat minder, maar iedere 16, 20 of 24 megapixel camera van een aantal jaren oud, is voor fotografie nog steeds prima. Denk daarbij aan bijvoorbeeld de EOS-M modellen van Canon, de A5000 en A5100 en Nex-modellen van Sony of de oudere Micro Four Thirds modellen van Panasonic en Olympus. Het voordeel van deze camera’s is dat je er wellicht iets minder voorzichtig mee hoeft te zijn dan met een nieuwe en dat ze er, zeker als je een model hebt in een kleurtje, niet als professionele apparatuur uitzien. De ruis kan soms iets hoger zijn dan bij nieuwe modellen, maar moderne software kan die vrij goed wegwerken. Sommige oudere modellen kan je niet via USB laden. Maar het is altijd een goed idee om extra accu’s of een lader mee te nemen. Wat je ook meeneemt, vergeet niet iedereen komt voor de muziek en een onvergetelijk weekend. Foto’s kunnen daarbij horen, maar zorg dat de jacht op het beste plaatje de sfeer niet bederft voor jezelf of voor anderen.

Conclusie
Laat je verrassen door eens met iets te fotograferen dat je anders niet zo snel zou gebruiken.
Neem gerust je kleinbeeldcamera met 24-70mm F2.8 en 70-200mm F2.8 mee als je daar zin in hebt en als dat is toegestaan. Zo’n set staat garant voor een meer dan goede beeldkwaliteit. Maar als je geen zin hebt om met een volle cameratas te gaan slepen, omdat je voor de beleving komt en daarna pas voor de fotografie, dan zijn er dus genoeg alternatieven om allerlei manieren met beeld bezig te zijn. Geef eens een paar Instaxjes weg en maak nieuwe vrienden, of laat je achteraf verrassen door wat er op het rolletje van een wegwerpcamera blijkt te staan, of probeer het maximale te halen uit een wat oudere compactcamera. Allemaal leuk en passend bij de festivalsfeer.
Doelgroep: Pro, Prosumer, …
Met je aankoop via Focus-Review steun je ons en kunnen wij de nieuwste camera’s en objectieven blijven testen.









