Full Review Fujifilm Instax Mini Evo Cinema – Filmen met een directklaarcamera

De Fujifilm Instax Mini past helemaal in de Low-Fi beweging, in creativiteit eerst en kwaliteit pas heel veel later.

Introductie Fujifilm Instax Mini Evo Cinema

We zijn nog niet halverwege 2026, bij het verschijnen van deze test, maar het zal voor andere merken moeilijk worden om de Fujifilm Instax Mini Evo Cinema camera te overtreffen in de categorie ‘vreemdste camera van het jaar’. Het is een directklaarcamera waarmee je ook kan filmen. Dat alleen al is voldoende om je wenkbrauwen bij op te trekken en je af te vragen: hoe kan je een film op een Instax zetten? Het antwoord is: dat gaat dus niet, of bijna niet. Daar heeft Fujifilm wel een trucje voor. Kijk je nog beter naar de knoppen op het apparaat, dan zitten er nog veel meer bijzondere zaken op, of bizarre. Het is maar wat je ervan vindt. Fujifilm staat bekend om de filmsimulaties op hun digitale camera’s. Maar die zitten niet op deze Instax. Wel zit er een knop die loopt van 1930 tot 2020, in stapjes van 10. Dat zijn geen ISO-waardes of zoiets, maar decennia, beginnend bij de jaren ’30 van de vorige eeuw. Ieder decennium heeft de stijl gekregen die volgens Fujifilm kenmerkend was voor de (amateur)filmpjes van die tijd, van een schokkerig en korrelig zwart-wit beeld vol strepen anno 1930, via de eerste kleurenfilms in de jaren ’40 en een typische Single-8 filmstijl ergens in de jaren ’60 en ’70 tot de kleurrijke en verzadigde opnames anno nu. Op de voorzijde zit dan ook nog eens een ring waar je aan kan draaien om deze stijlen in tien stapjes nog sterker aan te zetten. Het is de Rivella Light onder de camera’s: een beetje vreemd, maar wel grappig. Ergens begint het te dagen voor wie deze camera bedoeld is.

Bouw en bediening

De Instax Mini Evo Cinema heeft een verticale vormgeving die doet denken aan de Fujica Single-8 camera’s uit de jaren 70 van de vorige eeuw. Om het retro-gevoel helemaal af te maken kan je de greep nog iets verlengen en het schermpje achterop, voorzien van een zoekerkapje met loepje. De camera is rijkelijk bedeeld met bedieningselementen, al is het aantal dingen dat je kan instellen redelijk beperkt. Wie met deze camera wil werken, moet niet denken in beelden per seconde, codecs of resolutie. Kies een tijdsperiode en probeer op het scherm een idee te krijgen van hoe sterk je het effect wilt hebben. Verder is er een plus/min hendeltje om digitaal mee in te zoomen. Op de voorzijde zit een klepje voor de USB-C poort en de micro-USB kaart. Als je die vergeet, kan je toch nog wat plaatjes schieten dankzij het ingebouwde geheugen. Boven het objectiefje zit nog een spiegeltje voor selfies en een flitsertje. Op de rechterkant zit een klep om de Instax Mini casettes te plaatsen. Links op de camera zit een soort opwikkelslinger waar je aan moet draaien om het printen te activeren en de Instaxjes komen er dan aan de bovenkant uit. Leuk detail is dat je de beelden vanaf het scherm dan ook naar boven ziet schuiven. De Instax Cinema heeft een piepkleine 1/5^e inch sensor met een gevoeligheid van 100-1600 ISO. De resolutie is 2560×1920 pixels voor fotografie. Dat is niet hoog, maar nog altijd meer dan nodig is voor de Instax printjes, die een resolutie nodig hebben van 1600×600. De resolutie voor film is 1440×1080 (verticaal) in 2020 en in de overige tijdsperiodes 800×600. Ook het scherm dat dienstdoet als zoeker doet mee in het feest der kleine getallen, met een resolutie van 170.000 beeldpunten, ofwel 0,17 megapixel. Met de zoekerkap erop zie je ieder beeldpuntje duidelijk zitten.

Beeldkwaliteit

Er zit een schuifje op de Instax om te wisselen tussen film en fotografie. Foto’s kan je direct op de camera selecteren om te printen, maar je kan ze ook opslaan om dat later te doen, of beelden via de Instax app vanaf je telefoon printen. De opnamekwaliteit is 2560×1920 pixels. Dat is zo’n 5 MP, maar die zitten dan wel op een 1/5” sensor die nog veel kleiner is dan de sensoren die in moderne smartphones zitten. Dat verklaart ook meteen waarom er bijvoorbeeld geen raw op de camera zit. Zo’n kleine sensor heeft hele kleine pixels. Die hebben een vrij beperkt dynamisch bereik, waardoor je geen enkele speelruimte meer hebt om naderhand in de nabewerking nog iets aan extra informatie uit het bestand te halen. De beeldkwaliteit is niet geweldig, maar het draait bij deze Instax dan ook allemaal om de effecten. Daar zijn er veel van aanwezig, maar ze zijn allemaal wel vrij nadrukkelijk, ook als je de sterkte zo laag mogelijk zet. Daar moet je wel van houden, anders is dit niet de camera die je wilt hebben.

Video

De filmstijlen van de Cinema op chronologische volgorde, beginnend bij 2020 en helemaal terug tot 1930. Grappig is dat 1930 en 1950 zwart-wit zijn, maar 1940 wel in kleur. De stijlen zijn allemaal met het effect op maximaal opgenomen. Je kan de effecten wat minder sterk maken door aan de ring rond het objectief te draaien.

Filmen met de Instax Cinema voelt al even retro als de camera eruitziet. Opstarten heeft even tijd nodig en je krijgt zowel tijdens het opstarten als het wisselen van filters een ouderwets spinning wheel te zien. De Instax heeft een brede ontspanknop op de voorzijde die je ingedrukt moet houden tijdens het filmen. Je kan er geen lange clips kan maken. 15 seconden is de maximale opnametijd.  Tijdens het filmen zie je een balkje meelopen dat na een aantal seconden rood wordt om aan te geven dat je bijna de maximale opnameduur hebt bereikt. De beeldkwaliteit is in technische zin belabberd. De scherpte is laag, net als het dynamisch bereik.  Je krijgt dus erg contrastrijke beelden met weinig detail. Wil je dat anders, dan is vrijwel ieder andere camera of telefoon beter geschikt. Waar het bij de Fujifilm om gaat, is dat het beeld er anders uitziet en dat lukt moeiteloos. Afhankelijk van de instelling kan je gridlijnen krijgen, of een ingeprinte datum, of korrelig zwartwit, en dat is altijd staand, tenzij je de camera op zijn kant houdt natuurlijk.

Bijzondere functies

Films en foto’s kan je ook overzetten naar een smartphone via de Instax Mini Evo app. In de app kan je korte video’s maken tot 30 seconden, compleet met aftiteling. De app is de missing link tussen cinema en directklaar. In de app kan je namelijk een QR-code aanmaken van zo’n filmpje en die kan je dan samen met een foto afdrukken op een Instax mini. Als je zo’n Instaxje dan weggeeft, dan kan de ontvanger het filmpje via de QR-code bekijken. De filmpjes blijven tot twee jaar in de app bewaard, belooft Fujifilm.

Conclusie test Fujifilm Instax Mini Evo Cinema