Full Review Tamron 16-30mm F2.8 Di III VXD G2 – Nieuwe drie-eenheid compleet

De Tamron 16-30mm F2.8 Di III VXD G2 heeft een groter bereik en een rijkere uitrusting dan zijn voorganger.

Introductie

Groothoek, standaard, tele. Veel fotografen willen van iedere soort tenminste één objectief hebben, om zoveel mogelijk verschillende onderwerpen te kunnen vastleggen. De ultieme drie-eenheid bestaat uit een lichtsterke groothoekzoom, standaardzoom en telezoom. Bij de meeste merken is dat dan een 16-35mm F2.8, een 24-70mm F2.8 en een 70-200mm F2.8. Tamron kwam een aantal jaren geleden met een eigen kijk op deze drie-eenheid en die bestond uit een 17-28mm, 28-75mm en 70-180mm, allemaal met een lichtsterkte van F2.8. Door ieder objectief een net iets kleiner bereik te geven, konden ze lichter en compacter worden gemaakt en vulden ze elkaar toch mooi aan. De standaard- en de telezoom zijn recent al vernieuwd en vervangen door G2 versies, met hetzelfde bereik, verbeterde optische ontwerpen, een snellere autofocusmotor en – in het geval van de 70-180mm – ook beeldstabilisatie. Nu is het de beurt aan de ruim zes jaar oude 17-28mm F2.8 Di III RXD.

Die wordt vervangen door de 16-30mm F2.8 Di III VXD G2. Dat is een mond vol. Di III staat voor objectieven voor systeemcamera’s, VXD voor Voice-coil eXtreme-torque Drive, de snelste autofocusmotor van Tamron en G2 voor tweede generatie. De eerste is dan dus de 17-28mm, want Tamron heeft in deze serie niet eerder een 16-30mm gehad. Opvallend is natuurlijk dat het bereik bij de groothoekzoom wel is uitgebreid, van 1 mm extra aan de groothoekkant en 2 mm extra aan het andere uiterste van het zoombereik. Daarmee spelen ze haasje over met Sigma, dat drie jaar na de 17-28mm van Tamron met een eigen 16-28mm F2.8 kwam. Het objectief heeft een USB-C poort waarmee ook op locatie bepaalde functies kunnen worden aangepast.

Bouw

Net als de 28-75mm en 70-180mm G2 versies heeft de Tamron 16-30mm F2.8 Di III VXD G2 een nieuwe behuizing. Waar de eerste generatie van deze zooms heel strak en minimalistisch was, zijn de G2 objectieven wat meer gewelfd, met instelringen die een iets grotere diameter hebben dan de rest van de behuizing. Hierdoor voel je beter waar ze zitten en zijn ze makkelijker te bedienen. De 16-30mm is met 102x75mm iets groter dan de 17-28mm, die 99x73mm is. Het nieuwe objectief is ook iets zwaarder, maar het scheelt maar 20 gram. In de hand voelt hij juist iets slanker dan zijn voorganger, doordat de gedeeltes tussen de instelringen een kleinere diameter hebben. Bij de 17-28mm sloot de scherpstelring, die bij de eerste Tamrons altijd achteraan zat, direct aan op de zoomring. Bij de 16-30mm is de scherpstelring verhuist naar de voorkant, waar hij bij de meeste Sony en Nikon objectieven ook zit. Ook zit er tussen de scherpstelring en de zoomring bij de nieuwe 16-30mm een gedeelte dat niet meedraait. Dat maakt het verwisselen van het objectief makkelijker en het objectief heeft daardoor ook plaats voor een programmeerbare knop, die gebruikt kan worden om bijvoorbeeld te wisselen van AF naar MF of om het objectief direct op oneindig in te stellen voor astrofotografie. Achter de zoomring zit de USB-C poort waarmee je het objectief kan programmeren via de Tamron Lens Utility App. Met een Android telefoon kan dat zelfs op locatie. Die knop is niet het enige dat je kan programmeren. Ook de scherpstelring is programmeerbaar, van lineaire tot niet-lineaire handmatige scherpstelling en de scherpstelslag is ook instelbaar. De USB-C poort is er natuurlijk ook voor toekomstige firmware updates. Die flexibiliteit vinden we een bonuspunt waard. Wat gelukkig niet veranderd is, is de filtermaat van 67mm, wat voor bijna alle Tamron objectieven op dit moment de standaard is.

Het objectief is voorzien van pakkingen rond alle bewegende delen, de bajonet en de USB-poort. Als enige van de drie-eenheid zoomt de groothoekzoom intern. Het verandert dus niet van lengte en de balans op een gimbal wordt dus ook niet verstoord als je in- of uitzoomt. De Tamron 16-30mm F2.8 Di III VXD G2 is verkrijgbaar voor Nikon en Sony en wordt geleverd met een zonnekap die hetzelfde typenummer heeft als die van de 17-28mm, maar wel net iets langer is.

Scherpstelling

De nieuwe autofocusmotor van de 16-30mm doet zijn werk merkbaar beter dan de RXD-motor van de 17-28mm. Het objectief stelt onhoorbaar en eigenlijk ook onmerkbaar snel scherp, zowel voor fotografie als video. Het objectief heeft een beetje focus breathing bij het verleggen van de scherpte in een video-opname, al is dat niet heel veel. Maar wat er is, kan je niet softwarematig corrigeren, zoals met Sony’s eigen objectieven wel mogelijk is. De kortste instelafstand varieert met de zoomstand, van 19 cm op 16mm tot 30 cm op de 30mm-stand. De hoogste vergroting van 0,19x haal je hierdoor op de uiterste groothoekstand en zakt helaas naar 0,14x als je inzoomt.

Beeldkwaliteit

De beeldkwaliteit van de 16-30mm is goed, maar het verschil met de oudere 17-28mm is minimaal. De 16-30mm heeft zeker wat vertekening, van tonvormig op 16mm naar kussenvormig op 30mm. Die was zichtbaar in de raw-bestanden omdat deze nog niet in Adobe worden gecorrigeerd. De vertekening is echter niet heel groot en dat is best knap. Er zijn moderne groothoekzooms die op dit gebied echt veel slechter scoren. In de jpegs wordt de vertekening volledig gecorrigeerd en dat zal, nemen we aan, ook met de raws zo zijn als de profielen eenmaal beschikbaar zijn.

Vignettering is wel zichtbaar op volle opening maar het valt mee voor een lichtsterke groothoekzoom en het objectief heeft weinig last van tegenlicht. Chromatische aberraties zijn goed onderdrukt, met hooguit een hint van LoCA’s op volle opening, maar zelfs die zijn nauwelijks de moeite van het noemen waard. De scherpte is op 16mm al op volle opening vrijwel optimaal en het verloop naar de hoeken is maar klein. Het objectief heeft een beetje last van beeldveldwelving. Stel je op een plak vlak in midden scherp bij volle opening, dan zijn de hoeken hierdoor iets minder scherp dan ze kunnen zijn. Als je onderwerp meer naar de hoek zit en je stelt daar op scherp, dan wordt de scherpte beter. Op grotere afstanden en met wat diafragmeren heb je hier sowieso geen last van. Die goede scherpte geldt over bijna het hele bereik, behalve op 30mm, waar de hoeken op F2.8 zichtbaar wat minder goed zijn. Ze zijn zelfs iets minder dan de hoeken van de 17-28mm F2.8 op 28mm en volle opening. De hoeken van de 16-30mm F2.8 worden wel beter als je diafragmeert en de scherpte is op F5.6 ook in de hoeken goed. Contrast is op volle opening al goed, maar neemt nog duidelijk toe met diafragmeren naar F4 en F5.6