Full Review Tamron 25-200mm F2.8-5.6 Di III VXD G2 – een zoom om alles mee te doen

De Tamron 25-200mm F2.8-5.6 Di III VXD G2 biedt bijna alles wat je nodig hebt, van groothoek tot tele en ook nog wat macro.

Introductie

Hoe fraai een set van drie lichtsterke F2.8 zooms in de smaken groothoek, standaard en tele ook is, soms wil je iets met redelijk wat bereik, maar dan kleiner en lichter. Veel merken hebben daarom een 24-105mm F4 in hun assortiment zitten, met een bereik van redelijk groothoek tot wat meer tele dan de 24-70mm zooms, en met een iets lagere lichtsterkte, zodat het objectief niet te groot of te zwaar wordt. Voor bijvoorbeeld Sony is ook 24-240mm zooms verkrijgbaar. Die is dan nog wat groter, blinkt optisch niet echt uit en is niet heel lichtsterk. Tamron schudde deze categorie een paar jaar geleden flink op met de komst van de Tamron 28-200mm F2.8-5.6 Di III RXD. Dat objectief koppelde een heel behoorlijke optische kwaliteit over het hele bereik aan een behoorlijke lichtsterkte en het was nog compact, licht en weerbestendig ook. Allemaal vinkjes die je graag wilt zetten als je op zoek bent naar een objectief om mee op reis te gaan, of gewoon mee te nemen op een dagje uit.

De nieuwe Tamron 25-200mm F2.8-5.6 Di III VXD G2 zoomt van 25 tot 200mm, maar behoudt wel de hoge lichtsterkte van het eerste model, en voegt daar een snellere autofocus en een programmeerbare custom-knop en scherpstelring aan toe. Is dit objectief beter dan de originele 28-200mm en is dit de beste zoom om mee te nemen op vakantie, op een lange hike, of gewoon op een fototrip door de stadsjungle?

Bouw

De Tamron is 122mm lang en 76mm in doorsnee en weegt 575 gram. De filtermaat is 67mm en het objectief heeft 9 diafragmalamellen. De Tamron heeft de brede zoomring aan de voorzijde zitten, gevolgd door een smalle scherpstelring met daartussen een programmeerbare knop aan de linkerkant en een zoomlock aan de rechterkant.

Achter de scherpstelring zit nog een USB-C aansluiting, waarmee het objectief kan worden geprogrammeerd. Dat kan ook met een Android telefoon en de Tamron Lens Utility app op locatie. Zo kan je knop programmeren als MF/AF schakelaar. Het is ook mogelijk om een vaste afstand aan de knop toe te kennen, bijvoorbeeld oneindig, voor astrofotografie of het vastleggen van noorderlicht en voor film kan je de knop gebruiken om een focus pull te maken waarbij je begin- en eindpunt kan instellen. Bij het uitzoomen van de Tamron zie je dat de tubus uit twee delen bestaat. Zowel het in- als het uitzoomen gaat heel gelijkmatig en met steeds dezelfde weerstand.

Alle draaiende delen zijn voorzien van pakkingen en er zijn pakkingen rondom de knoppen en de USB-C aansluiting.

Scherpstelling

De Tamron is een G2 objectief, wat staat voor de tweede generatie. Een belangrijk kenmerk van die tweede generatie-zooms, is dat ze niet meer met de oudere RXD-motoren, maar met de nieuwere VXD (Voice-coil eXtreme Drive) motoren werken. Die zijn merkbaar stiller en sneller. Focus breathing is op de Tamron goed onderdrukt.

De Tamron kan op 25mm scherpstellen tot op 16 centimeter van de sensor en heeft dan een vergrotingsmaatstaf van 1:1.9 of bijna 0,5x. Daarna wordt de kortste scherpstelafstand langer, tot 80 centimeter op 200mm. De vergrotingsmaatstaf is dan nog maar 1:3,9, ofwel 0,25x. Die 1:2 vergroting is niet slecht en maakt de Tamron veelzijdig. Maar je zit dan op 25mm wel bijna met je frontlens op je onderwerp.

Beeldkwaliteit

De beeldkwaliteit ligt op een niveau dat tien jaar geleden nog ondenkbaar was. Wat dat betreft leven we in bijzondere tijden. We hebben het objectief getest op een 60 megapixel camera en zelfs daarmee moet je nog goed zoeken naar fouten. Daar is natuurlijk wel een behoorlijke hoeveelheid digitale correctie voor nodig, maar wat maakt dat uit, als het eindresultaat zo goed is. De Tamron 25-200mm F2.80-5.6 Di III VXD G2 heeft dezelfde hoge beeldkwaliteit als de 28-200mm, maar dan met 3mm meer aan de groothoekkant. Op 200mm zijn de hoeken zelfs nog een fractie scherper en is er nog iets minder chromatische aberratie te zien dan bij de 28mm-200mm. Om dat te kunnen zien moeten we dan wel inzoomen tot 200% op een 60 megapixel bestand. Normaal gesproken zal je nauwelijks verschil tussen beide objectieven kunnen ontdekken.

Wat de Tamron zo goed maakt, is dat er ook maar weinig verschil verloop zit over het hele zoombereik, met misschien de uiterste telestand een fractie minder goed dan de rest. Op de groothoekstand zit er zonder de lenscorrecties een aardige tonvormige vertekening in het beeld, maar met de correcties aan ziet alles er prachtig strak uit, zijn chromatische aberraties minimaal en is de scherpte prima, zelfs in de hoeken. Natuurlijk niet op het niveau van een G-Master objectief voor Sony, maar het verschil is ook weer niet heel groot.

Vergeleken met de concurrentie

De Tamron 25-200mm F2.8-5.6 Di III VXD G2 is in alle opzichten superieur aan zijn voorganger, de 28-200mm F2.8 Di III RXD. Dat zou de keus heel simpel moeten maken. Maar dat is niet het geval, en dat komt door de ‘new kid on the block’, de Sigma 20-200mm F3.5-6.3 DG.

Die is iets minder lichtsterk, maar heeft wel 20mm als groothoekstand, 5mm meer dan de Tamron. De beeldkwaliteit van de Sigma is over het bereik van de Tamron, van 25 tot 200mm dus, behoorlijk vergelijkbaar. Alleen op de uiterste groothoekstand is de Sigma iets minder goed, en dan met name in de hoeken, waar de scherpte iets minder is. Dat kan je een nadeel vinden, maar de Tamron heeft geen 20mm stand. De Sigma heeft ook een iets bruikbaardere macro-stand. Niet omdat de vergroting hoger is, maar omdat het objectief 1:2 macro biedt van 28mm tot 85mm. Je kan dus iets meer afstand tot je onderwerp houden. De Tamron heeft dan weer nauwelijks last van focus breathing, waar dat bij de Sigma wel te zien is, vooral op de groothoekstanden. Het verschil in lichtsterkte lijkt gering, maar de Sigma gaat wel iets sneller in diafragma omhoog. De Sigma begint bij 20mm op F3.5, maar gaat daarna vrij snel, al bij 22mm naar F4, bij 28mm naar F4.5, bij 37mm naar F5, F5.6 op 51mm en vanaf 84mm begint de lichtsterkte bij F6.3. De Tamron begint bij F2.8 en wordt F3.2 op 27mm, F3.5 op 34mm, F4 op 42mm, F4.5 op 53mm, F5 op 73mm en pas vanaf 96mm wordt het objectief F5.6. Op 25mm is de Tamron dus nog F2.8 en dan is de Sigma al een F4 objectief, op 28mm is de Sigma F4.5 en de Tamron F3.2. Dat scheelt dus effectief een hele stop. Het verschil is niet over het hele zoombereik constant zo groot, maar wel iets om rekening mee te houden. De Tamron is niet per se beter dan de Sigma, en dat geldt omgekeerd ook. Beide objectieven bieden gewoon domweg erg veel en hebben ieder hun eigen voordelen.