De Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD (model A067) is een zoom met een ongewoon bereik, van standaard (50mm) tot 400mm tele. Hij kan ook nog eens heel dichtbij scherpstellen voor 1:2 macrowerk. Het objectief is hierdoor heel veelzijdig en ideaal voor sport- en natuurfotografie. Om het helemaal af te maken, is het ook nog eens behoorlijk compact en dus makkelijk om mee te nemen.
TESTRESULTATEN Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD: | |
VOORDELEN | NADELEN |
|
|
De Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD is (alweer) een zoom met een afwijkend bereik en daardoor breed inzetbaar.
Introductie
Tamron mag je bijna wel de kampioen noemen in het uitbrengen van (zoom)objectieven met een afwijkend bereik. In de Di III serie voor full frame zijn ze begonnen met een compacte 28-75mm F2.8 op het moment dat vrijwel de hele concurrentie alleen maar geïnteresseerd leek in 24-70mm zooms. Daarna volgden de ook al ongewone 17-28mm F2.8 en 70-180mm F2.8. Vervolgens kwamen de 35-150mm F2-2.8 en de Tamron 150-500mm F5-6.7. Nu is er nog een telezoom aangekondigd: de Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD (model A067). Dit objectief heeft geen extra bereik aan de telekant (zoals de 150-500mm) maar loopt aan de andere kant door tot 50mm in plaats van de meer gebruikelijke 100mm. Hierdoor heb je een ‘standaard’brandpunt op dit objectief zitten en krijg je een 8x zoombereik. Het diafragma verloopt wel vrij snel en zit al rond de 150mm op F6.3.
Samen met de mogelijkheid om 1:2 macro-opnames te maken, is de Tamron hierdoor flexibeler dan de gebruikelijke 100-400mm telezooms. Bij natuurfotografie hoef je hierdoor minder snel te wisselen als een dier dat je volgt ineens veel dichterbij komt of er ineens iets interessants vlak voor je schuilhut gebeurt. Ook voor sportfotografen kan zo’n extra bereik interessant zijn en voor reisfotografie zou dit een interessante optie kunnen zijn in combinatie met een groothoekobjectief dat tot 35mm of 40 gaat, zoals de nieuwe Tamron 20-40mm F2.8 Di III VXD of zelfs de Tamron 17-50mm F4 Di III VXD. Dan kan je mogelijk de standaardzoom overslaan.
Korter en lichter
In vergelijking met de Tamron 150-500mm F5-6.7 Di III VX VXD is de nieuwe zoom ruim twee centimeter korter. Het is ook net iets korter dan de Sigma 100-400mm F5-6.3 DG DN OS en de Sony FE 100-400mm f/4.5-5.6 GM OSS in de kortste stand. Het is ook redelijk licht. Ten opzichte van de Tamron 150-500mm scheelt het zo’n 500 gram, de Sony is ongeveer 200 gram zwaarder en de Sigma is maar een paar grammen lichter. De statiefgondel is optioneel en hoef je dankzij de ingebouwde beeldstabilisatie niet altijd te gebruiken. Zonder de gondel weegt dit objectief maar 1155 gram. Op een punt heeft Tamron wel gebroken met de trend die ze met de allereerste Di III zooms hebben gezet. Die kenmerkten zich door een hele sobere uitvoering met enkel een zoomring en scherpstelring. De nieuwere zooms hebben meer knoppen en schakelaars en dat geldt zeker ook voor deze 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD.
De autofocus van dit objectief kan zelfs met de Tamron Lens Utility software worden geprogrammeerd. Het enige dat je mogelijk nog zou wensen is dat Tamron voor zijn telezooms ook converters uit zou brengen. Het enige telezoomobjectief dat voor Sony nu deze optie biedt, is de veel duurdere Sony FE 100-400mm f/4.5-5.6 GM OSS.
Bouw
De Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD heeft de bouwwijze die we inmiddels uitgebreid kennen van de Di III serie. De behuizing is van een hoogwaardige kunststof die zich inmiddels uitgebreid bewezen heeft. De brede zoomring zit aan de voorzijde en de smallere scherpstelring zit meer neer achter, in dit geval ongeveer halverwege het objectief. De bajonet is van metaal en het hele objectief is behoorlijk weerbestendig, met pakkingen rond bewegende delen en de bajonet en een fluorine coating op de frontlens om deze makkelijk schoon te houden.
Op het achterste deel van het objectief is plaats voor een statiefgondel met een Arca-Swiss voet, zodat je – afhankelijk van je statiefkop – kunt werken zonder extra snelkoppelplaat. De statiefgondel is echter wel optioneel en wordt dus niet meegeleverd. Het objectief is op de 50mm stand 18,3 cm. lang en uitgeschoven naar 400mm 25,8 cm. De slag van de zoomring is maar 75 graden. Dat is dus lekker kort. Waar dit objectief, net als meer recente Tamron zooms, afwijkt van de eerste Di III modellen, is het aantal knoppen op het objectief. De Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD is vrij rijk uitgerust, met onder andere een zoom lock, een driestanden schakelaar voor de beeldstabilisatie en een driestanden customknop. Het objectief kan via de connector poort worden geprogrammeerd met behulp van de Tamron Lens Utility software voor extra mogelijkheden. Het optisch ontwerp bestaat uit 24 elementen in 18 groepen en het diafragma heeft 9 lamellen. De filtermaat is weer de van Tamron vertrouwde 67mm en die is de standaard voor vrijwel de hele Di III reeks. Hierdoor kan je gebruik maken van een set filters voor alle objectieven. Dat zou een reden zijn om dit objectief te verkiezen boven de 150-500mm van Tamron. Die heeft namelijk een afwijkende maat. Het objectief wordt geleverd inclusief een tulpvormige zonnekap.
Scherpstelling
De Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD maakt gebruik van Tamrons VXD motor. Dat is een lineaire autofocusmotor. Van de drie motoren die Tamron in de Di III serie gebruikt – OSD, RXD en VXD – is dit de snelste. De motor lijkt ook bijna de standaard te worden voor deze serie, gezien het feit dat vrijwel alle recente Di III objectieven zijn uitgebracht met een VXD motor. We juichen dat zeker toe. De drie vastbrandpunt objectieven zijn voorzien van een OSD motor, de traagste van de drie, en we vinden de autofocus daarvan niet heel overtuigend. Voor langere objectieven is zelfs de RXD motor niet favoriet. De VXD wel. Het objectief stelt echt heel vlot scherp en heeft weinig moeite snel van een onderwerp veraf naar een onderwerp dichtbij te gaan. Alleen in het macrogebied moet je de scherpstelling soms wat helpen. Via de Tamron Lens Utility kan de Focus Limiter worden ingesteld. Hierdoor voorkom je dat de autofocus gaat zoeken in een (dichtbij)gebied waar je onderwerp zich toch niet bevindt en dat maakt de scherpstelling sneller. De autofocus van de Tamron 50-400mm is volledig bruikbaar met alle functies van de Sony camera’s zoals Fast Hybrid AF en Eye AF.
De kortste instelafstand van de Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD is 25 centimeter. Van 50mm tot 70mm haal je hiermee een vergrotingsmaatstaf van 1:2. Tamron gaat er vanuit dat echt macro begint bij 1:1 en noemt dit daarom half-macro. Het is hoe dan ook mooi om zo’n vergrotingsmaatstaf te halen omdat je hierdoor bij natuurfotografie bijvoorbeeld snel kan schakelen van een groot dier op grootte afstand naar een insectje heel dichtbij, zonder van objectief te hoeven wisselen. Op 400mm is de vergrotingsmaatstaf met 1:4 of 0,25x de helft van wat je op 50mm haalt.
Beeldkwaliteit
De MTF curves van de Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD laten een goede beeldkwaliteit zien op 50mm en een ogenschijnlijk nog iets hogere kwaliteit op 400mm. Op 50mm lijkt er een klein verloop in de uiterste hoeken te zitten. Dat zien we ook in de praktijk- en testopnames. Het centrum is op 50mm al erg goed op volle opening. In de hoeken is het objectief iets minder scherp dan in het centrum en ook is er wat lichtafval. Diafragmeer je naar F8, dan verdwijnt de lichtafval vrijwel geheel en wordt ook de scherpte in de hoeken goed. Op 200mm zien we hetzelfde beeld, al zijn de hoeken dan al iets beter dan op 50mm. Je zit dan natuurlijk als wel op F6.3 in plaats van op F4.5. Diafragmeren naar F8 zorgt voor een kleine verbetering en dan zit het objectief eigenlijk op zijn top. Op 400mm is de kwaliteit in het centrum goed, maar op ons testexemplaar iets minder contrastrijk dan op kortere brandpunten. De allerfijnste details blijven in de hoeken wat achter, ook als je diafragmeert. Maar de verschillen zijn klein. Over het geheel presteert dit objectief erg goed.
Gebruik je de APS-C stand om een 600 mm (equivelent) objectief te krijgen, dan zal je uiteraard geen last hebben van de hoeken, omdat de kleinere APS-C sensor die hoeken niet gebruikt. Op de kortste instelafstanden is de scherpte ook behoorlijk goed, maar toch net wat minder dan wanneer je op normale afstanden instelt. De macrostand is dus een mooie extra optie, maar dit is objectief is dus niet geoptimaliseerd voor macrowerk. Chromatische aberraties zijn minimaal, en dat draagt zeker bij aan de hoge beeldkwaliteit.
Zonder correcties zit er wat kussenvormige vertekening op 50mm en die neemt toe naar de 400mm stand. Met de correcties aan, verdwijnt de vertekening, maar dat is natuurlijk niet helemaal lossless. Het kan de iets zachtere hoeken op 400mm mogelijk verklaren.
Lichtafval is niet echt een probleem. Er zit een beetje op 50mm op volle opening, en dat verdwijnt eigenlijk al met een stop diafragmeren. Op de langere afstanden wordt het ook minder. Het objectief heeft vrijwel geen last van overstraling of lichtbronnen in het beeld.
Bokeh is redelijk. Het objectief is niet erg lichtsterk en daardoor worden objecten in de achtergrond niet zo onscherp als bij lichtsterkere objectieven. De Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD heeft beeldstabilisatie en dat is een voordeel ten opzichte van Tamron 70-300mm F4.5-6.3 Di III RXD. De beeldstabilisatie zorgt voor een paar stops winst. Maar op de kortere opnameafstanden die met dit objectief mogelijk zijn, moet je wel degelijk op je sluitertijden letten, want dan is het duidelijk minder effectief.
Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD | |
| specificaties | |
| beeldhoek (diag) | 46°48’ – 6°11’ |
| sensorformaat | full frame |
| min. instelafstand | 25 cm |
| filterdiameter | 67 mm |
| diafragmalamellen | 9 |
| beeldstabilisator | ja |
| afmetingen (dxl) | 89×183 mm |
| gewicht | 1155 gr – 1250 (zonder/met gondel) |
| bajonetaansluiting | Sony E |
| bijzonderheden | 1:2 macro |
| importeur | www.transcontinenta.nl |
| verkoopprijs | € 1449,99 |
| scheidend vermogen/10 | 9 |
| contrast/10 | 9 |
| chromatische aberratie/5 | 5 |
| vertekening/5 | 4 |
| vignettering/5 | 4,5 |
| autofocus/5 | 4,5 |
| overstraling/5 | 4,5 |
| uitvoering/10 | 9 |
| eindwaardering | 9 |
Conclusie test Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD
De Tamron biedt een aantal voordelen die de Sony en Sigma 100-400mm niet hebben.
De Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC VXD komt misschien een beetje laat op de markt. Zowel Sony als Sigma hebben immers al enige tijd een 100-400mm voor camera’s met een E-bajonet. De Tamron biedt echter wel een aantal voordelen die de beide andere objectieven niet hebben: extra bereik en een veel betere dichtbij instelling. In combinatie met het gunstige gewicht en de compacte afmetingen kan dit toch net de telezoom zijn waar sommige fotografen op hebben zitten wachten. De beeldkwaliteit is prima en de prijs is gezien de mogelijkheden heel aantrekkelijk.
Review OM System PEN – min of meer een nieuwe PEN F
Full Review Viltrox AF 35mm F1.2 LAB FE– Betaalbare lichtreus
Full Review Tamron 12-20mm F2.8- grensverleggende groothoekzoom
Full Review Sony RX10 V – veel bereik in compacte body
Full Review Samyang 35mm F1.8 P FE – budget 35mm
Beste Bart,
Fijn om te horen dat de optische kwaliteit van het objectief bevalt. Wat de beeldstabilisatie betreft, speelt mee dat de Sony A7R IV met zijn hoge resolutie iedere kleine beweging genadeloos vastlegt. De oude vuistregel uit de analoge tijd dat je een sluitertijd van tenminste 1/F (1 gedeeld door de brandpuntsafstand) zou moeten gebruiken voor scherpe opnames uit de hand, gaat al lange tijd voor digitaal niet meer op en al zeker niet voor camera’s met 40 of 60 megapixel. Dat zou namelijk neerkomen op 1/400e seconde voor de 50-400mm zonder stabilisatie. In de praktijk zouden we liever zeggen: 1 gedeeld door 2 keer de brandpuntsafstand, dus tenminste 1/800e. Liever nog iets korter. En vanaf die tijd zou je dan terug moeten tellen om de effectiviteit van de stabilisatie te beoordelen. Dus als het lukt om met 1/50e nog een scherpe opname te maken, dan is de stabilisatie effectief 5 stops. En dat beschouwen we als heel veel voor een lang brandpunt. Voor lange brandpunten is de stabilisatie in de camera niet meer zo relevant en is het vooral de stabilisatie in het objectief die nog winst op moet leveren. En een stop of twee, drie is dan wat je in de praktijk mag verwachten. Op camera’s met een lagere resolutie kan je dan nog weleens wat langere tijden gebruiken en dus het gevoel hebben dat de stabilisatie beter is, omdat je lichte bewegingsonscherpte daarmee veel minder goed kan zien.
Het niet meeleveren van een accessoire als een statiefgondel voor dit soort objectieven begrijpen we wel, maar vinden we ook wel jammer. Als Tamron het standaard mee zou leveren, zou de meerprijs waarschijnlijk gering zijn. Dan zijn er toch nog steeds mensen die het jammer vinden dat ze moeten betalen voor iets dat ze zelden of nooit gebruiken. Dus laten ze de gondel weg, maar rekenen ze wel een stevige prijs ervoor als optioneel accessoire. Zelf denken we dat ze er meer los van zouden verkopen als de prijs wat redelijker zou zijn, of als ze een pakketaanbieding zouden maken waar de gondel wel inzit. Maar goed, daar gaan wij niet over.
Hartelijke groet,
Jan Paul
Ik heb dit objectief al enige tijd en met de 61 megapixel Sony A7R4 geeft dit hele mooie beelden. De stabilisatie is echter minder goed als de Sigma 100-400 die ik eerder op mijn Canon fototoestel had en de statief gordel was nogal prijzig toen ik de lens kocht.
Tenslotte was de lens toendertijd 250 euro goedkoper bij Kamer express in Duitsland