Review Panasonic TZ300

Compactcamera’s zijn weer in, en de TZ300 laat zien waarom dat terecht is.

Introductie Panasonic TZ300

De Panasonic TZ300 is de opvolger van de TZ200 die inmiddels maar liefst 8 jaar oud is. Zie onze test van die camera: https://focus-review.com/test-panasonic-tz200/ De TZ200 vonden we destijds een erg goede compactcamera, vanwege de unieke combinatie van een relatief grote sensor met een enorm zoombereik en een bruikbare zoeker. De camera was daarmee een goed alternatief voor een systeemcamera met verwisselbare objectieven als je iets zocht dat lichter en compacter was, en een goed alternatief voor de smartphone als je iets zocht met een betere beeldkwaliteit en meer zoom.

Dat eerste geldt nog steeds. Als je niet met een (APS-C) systeemcamera wilt rondlopen, en met een 360mm equivalent objectief is dat al gauw best een flinke set, dan is de nieuwe TZ300 een prima alternatief. Smartphones hebben de afgelopen jaren echter wel steeds betere (digitale) zooms gekregen. Door gebruik te maken van sensoren met soms wel 200 megapixels, kan je met sommige moderne smartphones flink croppen en daardoor het idee hebben dat je veel kan inzoomen. Smartphones gebruiken voor hun camera’s met teleobjectief vaak wel kleinere sensoren om de boel nog compact genoeg te houden om in een telefoon te bouwen. Stop je daar dan nog heel veel pixeltjes op, en crop je dan ook nog stevig in, dan boet je toch echt wel in op beeldkwaliteit. De zoom van de TZ300 zoomt optisch en komt dan ook nog een behoorlijk eind naar buiten. Dat krijg je niet voor elkaar met een smartphone. Ook op de uiterste telestand gebruikt de TZ300 nog steeds de hele 1”type sensor en dat levert bij elkaar een veel hogere beeldkwaliteit op dan je met een smartphone kan halen. En ook al is de zoom van de Panasonic niet heel lichtsterk, dankzij de veel grotere sensor en grotere pixels is de kwaliteit bij weinig licht een verschil van dag en nacht ten opzichte een smartphone op dezelfde zoomstand.

Het lijkt alsof dit ook langzaam begint door te dringen bij potentiele kopers, want er is weer meer belangstelling voor compactcamera’s. Hopelijk is de komst van de TZ300 een indicatie dat ook fabrikanten de boodschap hebben begrepen.  De TZ200 is inmiddels 8 jaar oud en dat geldt ook voor andere compactcamera’s als bijvoorbeeld de Sony RX100 VII. Camerafabrikanten hebben de afgelopen jaren dit segment helemaal genegeerd. Alle aandacht ging uit naar systeemcamera’s en vooral naar kleinbeeld, met het idee dat het compactcamerasegment wel helemaal zou worden opgegeten door de smartphones. Maar hoe goed dit ook zijn geworden, er zijn nog steeds goede redenen om te fotograferen met een goede compactcamera. Een camera als de TZ300 biedt niet alleen een betere beeldkwaliteit dankzij zijn grotere sensor en betere optiek, maar ook een betere ergonomie. Jammer genoeg mist de TZ300 wel iets dat het onderscheid tussen een compact en een telefoon nog groter had kunnen maken en dat de TZ200 wel had: een zoeker! Ook heeft de camera een vast scherm, en ook dat is jammer, omdat dat de camera meer had kunnen onderscheiden van smartphones.

Panasonic TZ300: Bouw en bediening

De Panasonic TZ300 heeft veel gemeen met de TZ200 uit 2018, maar is niet op alle punten gelijk. De body is min of meer gelijk qua afmetingen en gewicht. De bediening is ook vrijwel gelijk. Op de bovenzijde zit een aan/uit-schakelaar aan de keuzeknop voor de belichtingsinstellingen. Ook vinden we er de uitklapbare flitser. Rond de ontspanknop zit een zoomscahakelaar en er zit verder een instelwiel en een rode knop voor video op. De camera heeft verder een instelring rond het objectief, die net als het instelwiel bovenop de camera programmeerbaar is. De camera is vrij plat als hij uitstaat. Het objectief wordt echter een stuk langer zodra je hem aanzet. In eerste instantie schuift het een kleine vier centimeter uit, en als je zoomt, komt daar nog zo’n 3,5cm bij. De TZ300 heeft hetzelfde objectief als de TZ200, met een bereik van 8,8 tot 132mm en een lichtsterkte van F3.3 tot F6.4. Op de achterzijde vinden we min of meer hetzelfde vaste scherm als op de TZ200, met dezelfde afmetingen en resolutie: 7,6cm en 1840K beeldpunten. Het is aanraakgevoelig. Panasonic heeft de zoeker van de TZ200 weggelaten. We vonden het in de test van de TZ200 jammer dat de zoeker sequentieel was, maar iedere zoeker is altijd nog beter dan geen zoeker. Zeker wanneer je flink inzoomt, is het makkelijker om de camera goed stil te houden met de camera aan je oog. Misschien heeft de generatie die is opgegroeid met smartphones hier geen behoefte aan, maar het zou mooi zijn geweest als de camera in plaats van de zoeker dan tenminste een kantelbaar en of draaibaar scherm had gekregen.

Dat is niet alleen handig voor vloggen, maar ook voor selfies en voor foto’s of filmen van hoge of lage standpunten. De camera heeft nog steeds geen microfoon- of koptelefoonaansluiting. Een kleine update heeft de camera op het gebied van poorten. Die zitten rechts op de camera onder een klepje. Gebleven is de micro HDMI-poort, maar de micro-USB poort is nu een USB-C poort geworden. Daarmee voldoet de camera weer aan de Europese eisen. De camera kan via de USB-C poort geladen worden, maar werkt niet als Power Delivery.

Wifi en Bluetooth voldoen ook aan modernere normen dan op de TZ200. Zo is de Bluetooth van 4.2 naar 5.0 gegaan. Dat wil niet zeggen dat de camera hierdoor nu ook gebruik kan maken van de nieuwe Lumix LAB app. Tot nu toe moet je nog steeds de oudere Image app gebruiken. De grootste verandering betreft de sensor. Dat is nu een BSI, Back Side Illuminated sensor. Die heeft dezelfde resolutie als die van de TZ200, maar zou door de nieuwere architectuur een betere beeldkwaliteit moeten kunnen leveren. Het is echter geen snelle stacked sensor zoals bijvoorbeeld de Sony RX100 VII wel heeft.

Panasonic TZ300: Beeldkwaliteit

De Panasonic TZ300 heeft een sensor die duidelijk groter is dan die van smartphones. De 1”type sensor van de TZ300 is 13,2×8,8mm groot. Dat geeft een oppervlakte van ruim 116mm2. De iPhone 17 Pro heeft voor zijn telecamera een 48 megapixel sensor met een oppervlakte van 23,5mm2. Dat is nog geen kwart van de sensor van de TZ300. De brandpuntsafstand van het teleobjectief op de iPhone is 100mm, kleinbeeld equivalent. Om hetzelfde beeld te krijgen als met de Panasonic moet je dan nog flink croppen. Door dat grote verschil is de beeldkwaliteit van de TZ300 duidelijk beter dan van smartphones, zelfs als je rekening houdt met de lagere lichtsterkte van de Panasonic zoom en de hogere ISO-waardes die je daardoor bij weinig licht nodig hebt. Dankzij de goede beeldstabilisatie kan je ook helemaal ingezoomd tot 360mm equivelent nog steeds goed met de camera uit de hand werken. Om op 360mm je onderwerp te vinden heeft de TZ300 de mogelijkheid om snel uit te zoomen om je het beeld om 24mm te tonen. Een vlakje geeft dan je uitsnede aan en met één druk op de knop zoomt hij dan weer terug naar 360mm.

Ten opzichte van systeemcamera’s is de TZ300 natuurlijk weer wat in het nadeel. APS-C en Micro Four Thirds camera’s hebben sensoren die weer een slag groter zijn. Micro Four Thirds 2x en APS-C zelfs ruim 3x zo groot. De beste APS-C camera’s hebben dan ook nog eens ruim 50% meer pixels. Dat zorgt voor meer scherpte en minder ruis. Het verschil is echter niet zo groot als de sprong van smartphone naar de TZ300. Wat belangrijker is, is dat je met APS-C een objectief nodig dat tot 240mm gaat om op dezelfde beeldhoek uit te komen als de TZ300. En een APS-C met een zoom tot 240mm past met geen mogelijkheid meer in je broekzak.

Panasonic TZ300: Video functie

De TZ300 kan filmen in 4K tot 30 beelden per seconde, maar net als bij de TZ200 kan dat alleen met een 1,5x crop. De effectieve beeldhoek komt dan overeen met 36 tot 540mm. In Full HD heb je deze beperking niet en kan je wel gebruik maken van de 24mm groothoek. Door het ontbreken van een kantelbaar scherm kan je daar echter nog steeds jezelf niet goed mee filmen. Full HD is beschikbaar tot 60 beelden per seconde en in high speed tot 120 beelden per seconde. De maximale opnametijd is beperkt tot 15 minuten. Voor serieus filmen is het ontbreken van een microfoonaansluiting en in mindere mate een koptelefoonaansluiting een behoorlijk gemis.

Autofocus Panasonic TZ300

De autofocus van de TZ300 maakt nog steeds gebruik van de DFD-technologie die ook in de TZ200 aanwezig was. Dat is een systeem dat gebaseerd is op contrastdetectie. Het kent de karakteristieken van het objectief en kan daardoor beter herkennen waar het scherptevlak zich moet bevinden dan bij oudere systemen met contrastdetectie. In S-AF werkt dat best snel en heel nauwkeurig. In C-AF moet DFD vaak wat zoeken om de juiste scherpte te vinden. Dat hoeft niet altijd te zorgen voor meer onscherpe opnames, maar je ziet het zoeken meestal wel op het scherm. Als je filmt kan dat soms storend zijn. De systeemcamera’s van Panasonic hebben het DFD-systeem inmiddels vrijwel allemaal ingeruild voor fasedetectie-autofocus en dat is niet voor niets. Jammer dat Panasonic de TZ300 op dit punt niet up-to-date heeft gebracht.

De kortste instelafstand is maar liefst 3 centimeter vanaf de voorzijde van het objectief. Dat is alleen in de groothoekstand, maar je kan het wel gebruiken voor mooie close-ups en semi macroshots.

Panasonic TZ300 ten opzichte van de concurrentie

De Panasonic TZ300 heeft eigenlijk geen concurrenten. Nikon maakt de Coolpix P1100 met een verbluffende 125x optische zoom, voor wie nog meer zoombereik wil, maar die camera heeft een veel kleinere sensor die niet kan wedijveren met die van de Panasonic. Ook is de P1100 een veel grotere camera, door het flinke zoomobjectief. Als het om de afmetingen en sensor gaat, dan biedt Canon de G7X III en Sony de RX100 VII met vergelijkbare afmetingen en sensoren en net als de TZ300 beginnen die bij 24mm groothoek, kleinbeeld equivalent. De Canon heeft echter maar een 4.2x zoom en de Sony een 8,3x zoom. Die kleinere zoombereiken zorgen voor een hogere lichtsterkte en dat heeft ook zijn voordelen, maar zoek je naar een compacte camera om flink mee in te kunnen zoomen, dan is de TZ300 uniek.

Conclusie test Panasonic TZ300