Full Review Sony A7 V

De Sony A7 V combineert snelheid en beeldkwaliteit met een scherpe prijs.

Introductie Sony A7 V

De afgelopen jaren had Sony een redelijk vast patroon bij de introductie van nieuwe modellen. Over het algemeen kreeg een opvolger eerst een nieuwe sensor, waarna de opvolger daarvan een nieuwe processor kreeg. De A7 IV had al een nieuwe 33 megapixel die de 24 megapixel sensor van de A7 III verving. Voor de A7 V zou dat hebben betekend dat de camera enkel een nieuwe processor zou hebben gekregen. Maar de A7 IV kwam in 2021 uit en sindsdien heeft de concurrentie een aardige voorsprong genomen. Nikon introduceerde in 2024 de Z6 III met een 24 megapixel gedeeltelijke stacked sensor. Hierdoor kan de sensor heel snel worden uitgelezen. Panasonic kwam datzelfde jaar met de S5 II met eenzelfde sensor en Canon introduceerde in 2025 de EOS R6 III die zelfs een 33 megapixel sensor heeft die snel uitgelezen kan worden. Die snelle uitlezing heeft een flink aantal voordelen. Het vermindert rolling shutter, wat bij fotograferen met de elektronische sluiter en filmen zorgt voor minder vervorming in het beeld. De sensoren van al deze nieuwe camera’s konden ruim drie keer sneller worden uitgelezen dan de sensor van de A7 IV. Gelukkig heeft Sony ook niet stilgezeten en een nieuwe 33 megapixel sensor ontwikkeld. Deze Exmor RS is ook een gedeeltelijke stacked sensor en de uitleessnelheid is vergelijkbaar met de nieuwste sensoren van de concurrentie.

Bij fotograferen met de mechanische sluiter claimt Sony dat het dynamisch bereik nog een stop beter is dan bij de sensor van de A7 IV, die ook al erg goed was. De nieuwe Exmor RS sensor heeft in de A7 V gezelschap gekregen van een nieuwe processor, de BIONZ XR2. In deze processor zijn de dubbele XR-processor van bijvoorbeeld de A1 II plus de AI mogelijkheden die bij eerdere Sony camera’s op een aparte chip zaten, geïntegreerd. Door deze unified architecture is de processor sneller en efficiënter. Samen zorgen de processor en de sensor voor veel nieuwe mogelijkheden waar Sony-gebruikers al lang om vroegen, maar ook lang op hebben moeten wachten. Zo doorbreekt de A7 V eindelijk de grens van 10 beelden per seconde voor fotografie, die zo lang op alle A7 modellen de norm was. Met de mechanische sluiter is 10 beelden nog steeds het hoogst haalbare, maar nu kan dat wel in lossless compressed raw. Met de elektronische sluiter, die nu door de snelle uitlezing echt goed bruikbaar is, haalt de camera maar liefst 30 beelden per seconde in raw en jpeg met autofocus. Bijzonder is dat de A7 V ook bij die hoogste snelheid nog steeds in 14 bit raw kan fotograferen. De A7 IV haalde in 14 bit raw maar 6 beelden per seconde. Deze snelheid was tot nu toe bij Sony enkel bereikbaar in de ruim twee keer zo dure A9 en A1 modellen. Natuurlijk is de buffer van de A7 V wel een stuk kleiner en kan je er niet zulke lange reeksen mee schieten. In jpeg of HEIF is 185 beelden mogelijk en in compressed raw een kleine 100 beelden. Laat je de snelheid zakken naar zo’n 15 beelden per seconde, dan is er geen limiet aan het aantal opnames. Ook de videomogelijkheden zijn met de nieuwe hardware sterk verbeterd. Eigenlijk kan je wel zeggen dat de camera twee keer zo snel geworden is. De opnamesnelheid van de A7 IV was maximaal 60 beelden per seconde in NTFS of 50 beelden per seconde in PAL. Dat kon dan alleen met een APS-C crop. De A7 V kan in 4K60p filmen en tegelijk de hele breedte van de sensor gebruiken, of in 4K120p in APS-C/Super 35.

De A7 V fotografeert niet alleen in 14 bit, ook op de hoogste snelheid, maar heeft ook een geclaimd dynamisch bereik van 16 stops op ISO 100. Dat is een stop hoger dan de hoogste waarde voor de A7 IV, die op dit punt ook al erg goed was. De extra stop wordt bereikt door twee uitlezingen van de sensor de combineren. Een stop extra dynamisch bereik is iets dat je eigenlijk altijd wel kan gebruiken. Niet alleen bleken daardoor hoge lichten minder snel uit, maar je voorkomt ook dat een kleurkanaal minder snel clipt. Hierdoor is je kleurweergave mooier en je beeldkwaliteit beter. Een andere belangrijke verbetering is dat de A7 V nu hetzelfde scherm heeft als de A7R V. Dat is vierweg kantel- en draaibaar en daardoor een van de handigste schermen op de markt, zowel voor fotografie als video.

Nog meer nieuwe mogelijkheden

Iets waar sport- en natuurfotografen veel profijt van zullen hebben is de PreCapture mogelijkheid, die voor het eerst op een Sony in deze prijsklasse zit. Met PreCapture buffert de camera continue opnames en op het moment dat je de ontspanknop indrukt, slaat hij een vooraf ingestelde tijd aan beelden op. Zowel de tijd, tot maximaal 1 seconde, als de snelheid, tot maximaal 30 beelden per seconde, zijn instelbaar. Hierdoor kan je perfect het moment vastleggen dat een vogel opvliegt of een sporter een punt scoort. De beeldstabilisatie is mede dankzij betere algoritmes met twee stops verhoogd van 5,5 stops naar 7,5 in het centrum en 6,5 aan de randen. De autofocus en de onderwerpsherkenning zijn dankzij geïntegreerde AI-algoritmes verbeterd en er is nu een Auto Switching optie zodat je het kiezen van het onderwerp aan de camera kan overlaten. De A7 V heeft filmmogelijkheden overgenomen die we van de ZV-E1 kennen zoals de Framing Stabilizer en AI Auto Framing en bij filmen in een verticaal formaat draait niet alleen de zoekerinformatie mee, maar wordt het beeld ook verticaal opgeslagen.

Bouw en bediening

De Sony A7 V is van de voorkant gezien bijna identiek aan de A7 IV. Maar zodra je hem in de hand hebt, merk je al de eerste verschillen. De grip is namelijk weer iets aangepast en ligt prima in de hand. De zoeker is met 3,68 megapixel qua resolutie gelijk aan die van de A7 IV, maar het goede nieuws is dat de zoeker nu black-out vrij is. Bij het tracken van onderwerpen op hoge snelheid, heb je nu ononderbroken beeld, waardoor het volgen veel makkelijker is geworden. Het grootste verschil in de bouw zit aan de achterzijde, waar de camera nu het scherm heeft gekregen dat we als eerste op de A7R V zagen. Dat is draai- en kantelbaar, net als het scherm op de A7 IV, maar het kan ook achter de camera zowel horizontaal als vertikaal gekanteld worden. Dit is het beste van twee werelden en ideaal voor zowel voor fotografie als film. Het scherm is ook een halve centimeter groter en de resolutie is verdubbeld ten opzichte van de A7 IV, naar 2,1 miljoen pixels.

Alleen al dit scherm kan voor sommigen de upgrade waard zijn. De accu is dezelfde gebleven, maar je kan er dankzij de efficiëntere processor wel veel meer opnames mee maken. Waar je met dezelfde accu met de A7 IV 520 opnames kon maken volgens de CIPA-norm, zijn dat er met de A7 V nu 630. In de praktijk zullen die aantallen nog een stuk hoger liggen. De menu’s zijn grotendeels onveranderd. In de bestandsgroottes is wel gesnoeid om het iets overzichtelijker te maken. Zo is bijvoorbeeld de Uncompressed optie verdwenen en is er nu als hoogste kwaliteit alleen nog lossless compressed optie beschikbaar.

Verder draait de zoekerinformatie mee met de stand van de camera en dat is meestal wel prettig. Aan de zijkant vinden we naast een full size HDMI poort nu ook twee USB-C poorten. De ene is een snelle USB-C 3.2 poort, de andere een USB-C 2 poort. Hierdoor is het mogelijk om bijvoorbeeld op 1 poort een externe voeding en op de andere een afstandsbediening aan te sluiten, of om te streamen via de ene en te laden via de andere. De A7 V heeft net als zijn voorganger twee kaartsleuven voor UHS II SD kaarten en 1 daarvan kan ook gebruik worden voor de snellere CFexpress type A kaarten.

Beeldkwaliteit

Als het gaat om beeldkwaliteit, dan scoort de Sony A7 V uitstekend. In zijn prijsklasse is 33 megapixel het hoogste dat je kan krijgen. Veel concurrenten moeten het met maar 24 of 25 megapixel doen. Verder fotografeert de A7V in 14 bit, zelfs op de hoogste snelheid van 30 beelden per seconde, als je tenminste Sony-objectieven gebruikt. Anders is 15 beelden per seconde het maximum. De Canon EOS R6 III haalt nog 10 beelden per seconde meer, maar doet dat met 12 bit bestanden die die daardoor een lagere kleurdiepte hebben. De nieuwe sensor van de A7 V zou bij gebruik van de mechanische sluiter een dynamisch bereik hebben van 16 stops. Dat is een volle stop meer dan de 15 stops die Sony voor de A7 IV opgeeft. In de praktijk merk je echt dat de rawbestanden, toen we die eenmaal konden openen, nog iets meer speelruimte hebben dan bij oudere Sony-camera’s het geval is. Het komt aardig in de buurt van wat middenformaatcamera’s op dit punt bieden. Die combineren een hoog dynamisch bereik met een extreem hoge resolutie, en dat laatste heeft de A7 V natuurlijk nog niet. Maar wie geen 100 megapixel sensor nodig heeft, maar wel het maximale in doortekening van schaduwen en hoge lichten, denk daarbij bijvoorbeeld aan bruidsfotografen of fashionfotografen langs de catwalk, die heeft aan de A7 V een hele goede camera. Dan moet je natuurlijk wel op de basisgevoeligheid kunnen schieten.

Wat je ook direct merkt is de verbeterde beeldstabilisatie tot 7,5 stops. Die maakt langzamere tijden uit de hand mogelijk en zorgt ook voor minder trilling bij video en een rustiger zoekerbeeld. De rolling shutter is ook aanzienlijk verminderd en dat is goed nieuws voor fotografen die de elektronische sluiter gebruiken. Dat zal je met de A7 V ook eerder doen dan bij de A7 IV, omdat de A7 V met de elektronische sluiter veel sneller is dan met de mechanische. De lagere rolling shutter zorgt voor minder vervorming bij het fotograferen van bewegende onderwerpen en bij kunstlicht is het risico op banding ook iets minder. De snelste sluitertijd is verhoogd van 1/8000^e naar 1/16.000. Dat komt goed van pas bij het werken met lichtsterke objectieven op volle opening in de zon. De automatische witbalans profiteert ook van AI-algoritmes. De kleurweergave van de jpegs ziet er daardoor erg goed uit. Verder kan de camera ook multishot-opnames maken die in Imaging Edge kunnen worden samengevoegd om bijvoorbeeld de ruis te verminderen en er is een optie om van een enkel raw-bestand in Imaging Edge de resolutie te verhogen. Dat is leuk, maar het zou beter zijn geweest als dit in de camera mogelijk zou zijn geweest, zoals bij sommige concurrenten al wel het geval is. Wie geen moment wil missen zal ook zijn voordeel doen met de PreCapture mogelijkheid tot 1 seconde, iets dat op de A7 IV niet mogelijk was.

Video

De Sony A7 IV was in 2021 een hele goede fotocamera, maar de videoprestaties stonden ook toen al ter discussie. De Sony A7 V rekent overtuigend af met alle minder sterke punten van de A7 IV op videogebied. Waar zijn voorganger alleen 4K60p leverde in APS-C kan de A7 V gebruik maken van de volle breedte van de sensor in 4K60p. Het beeld wordt daarbij oversampelt van een 7K bestand, waardoor de kwaliteit heel hoog is. Verder kan de A7 V nu ook filmen in 4K120p. Dan heb je wel weer te maken met een crop naar APS-C, maar de A7 IV kon niet eens filmen met 120 beelden per seconde in 4K. Voor zowel 4K60p als 4K120p geldt dat je kan kiezen voor om de 4K Angle of view priority aan of uit te zetten. Staat hij aan, dan krijg je gewoon de hele breedte van de kleinbeeldsensor bij 4K60p en van APS-C bij 4K120p. Staat de optie uit, dan cropt de camera een klein beetje, maar krijg je wel extra ruisreductie, die vooral zijn werk goed doet bij hogere gevoeligheden. Het andere grote nieuws is natuurlijk de snelle uitlezing van de sensor, waardoor rolling shutter aanzienlijk verminderd wordt. Dat was een punt waarop de A7 IV achterbleef bij de concurrentie. Met de A7 V is dat verleden tijd en is het filmen van snelle actie geen enkel probleem meer. Verder heeft de A7 V nu ook de Auto Framing en Framing Stabilizer mogelijkheden die we kennen van ZV-E1, wat handig is voor solo content-creators en profiteert de A7 V van een Dynamic Active Mode die in combinatie met de verbeterde beeldstabilisatie zorgt voor beelden uit de hand die veel vloeiender zijn. De camera moet daarvoor wel duidelijk croppen, maar het effect is ook goed zichtbaar. Onzichtbaar, maar net zo belangrijk, is dat de camera extra voorzieningen heeft voor de afvoer van warmte, zodat oververhitting minder snel of bijna niet plaatsvindt. 4K60p kan je bij een normale kamertemperatuur laten draaien totdat de accu opraakt, over het algemeen zo na een uur of twee. Waar de limiet ligt hebben we dan ook nog niet kunnen ontdekken en dat is indrukwekkend. Je doet er dan wel goed aan om het scherm wat van de body af te zetten en de camera op high te zetten voor de tolerantie voor warmte.

Ondanks al die verbeteringen blijft er toch nog wel het een en ander te wensen over, vooral omdat de A7 V functies mist die inmiddels bij andere merken wel aanwezig zijn. Zo kan de camera wel oversampelen van 7K naar 4K, maar niet filmen in 6K. Open gate, raw-video of zelfs maar DCI 4K zijn ook niet aanwezig en de A7 V heeft helaas geen hulpmiddelen als false colours, waveforms, of shutter angle. Dat lijkt vooralsnog voorbehouden aan de FX-camera’s van Sony, de Cinema-lijn. Ook is de hoogste opnamesnelheid in Full HD ook maar 120 beelden per seconde en ontbreekt de optie voor 1080/240p. Een deel van die mogelijkheden zitten wel op de FX2, die zelfs nog gebruik maakt van de oudere sensor van de A7 IV. Wat er op de A7 V zit aan videomogelijkheden werkt heel goed en zal voor heel veel videofilmers en contentcreators voldoende zijn, maar wat zou het fijn zijn geweest als Sony net iets genereuzer was geweest met de mogelijkheden.

Autofocus

De Sony A7 IV had al een goede autofocus, met prima tracking en oog- en gezichtsherkenning. Maar vier jaar is een lange tijd en de scherpstelling op de A7 V is nog verder verbeterd met de komst van de BIONZ RX2 processor met geïntegreerde AI. De autofocus heeft 759 punten en een dekking van 94%. Scherpstellen kan tot -4 EV met een F2 objectief, net als de A7 IV. Maar de camera heeft nu uitgebreide onderwerpsherkenning en herkenning van de menselijke vorm en met de nieuwe processor is de herkenning volgens Sony met zo’n 30% verbeterd. Ook zijn er nieuwe opties zoals een XL en XS scherpstelveld bijgekomen. Wat je daar in de praktijk van merkt is dat de A7 V nog beter trackt dan zijn voorganger. De camera heeft nu ook een black-out vrije zoeker, wat het volgen van je onderwerp nog makkelijker maakt. Fijn is ook dat de onderwerpsherkenning nu ook beschikt over Auto Switching, zodat je de onderwerpskeuze ook aan de A7 V over kan laten.

Ten opzichte van de concurrentie

De Sony A7 IV begon vooral door zijn wat slome sensor achterop te raken bij de concurrentie. De Nikon Z6 III, de Canon EOS R6 III en de Panasonic S5 II hadden inmiddels allemaal sensoren met een uitleestijd van ruim onder de 20 milliseconden, waar de A7 IV ruim boven de 60 milliseconde zat. Met zijn nieuwe sensor kan de A7 V de concurrentie weer volledig aan op dit punt. Qua opnamesnelheid is de A7 V ook weer volledig concurrerend. De camera is met zijn mechanische sluiter iets langzamer dan de Nikon Z6 II, maar 50% sneller met de elektronische sluiter, en de Sony heeft bovendien een hogere resolutie. De Canon EOS R6 III is nog sneller dan de Sony, maar levert op de hoogste snelheid maar 12 bits bestanden, waar de Sony in 14 bit kan fotograferen. Tellen we de PreCapture mogelijkheid mee, dan biedt de A7 V fotografen alles wat je in een camera wilt, als je tenminste geen hogere resolutie nodig hebt. Voor video liggen de zaken wat genuanceerder. De videomogelijkheden zijn heel solide en bieden zelfs professionele filmmakers in feite voldoende om hoge kwaliteit video te produceren. De Sony A7 V heeft ook vrijwel geen last van oververhitten, wat de camera tot een hele betrouwbare keuze maakt. Andere merken bieden nog wel iets meer aan mogelijkheden met zaken als 6K, raw of Open Gate, 4K120p in full frame en hulpmiddelen als waveforms en false colours. Soms komen die met wat beperkingen qua opnametijd, maar we hopen toch dat Sony in de toekomst nog wel iets aan functionaliteit toevoegt, wellicht via een firmware update, en dat het niet alleen de FX-modellen blijven die dit soort opties bieden.

Conclusie test Sony A7 V