Full Review Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD – compacte standaard- tot telezoom

De Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD kost meer dan zijn voorganger, maar je krijgt daar ook heel veel voor terug.

Introductie

De Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD mag je zien als de opvolger van de 70-300mm F4.5-6.3 Di III RXD. Dat objectief kwam in 2020 uit en was op dat moment een relatief scherp geprijsde optie voor Sony-fotografen die wat meer bereik zochten dan 200mm maar die niet zaten te wachten op de afmetingen en het gewicht van een 100-400mm. De 70-300mm van Tamron was een directe concurrent voor de FE 70-300mm F4.5-5.6 G OSS. Die Sony biedt een redelijk vergelijkbare beeldkwaliteit, maar wel iets meer lichtsterkte op 300mm en beeldstabilisatie. De Tamron scoorde dan weer met kleinere afmetingen, een lager gewicht en een flink lagere prijs. Die eerste twee kwaliteiten, de afmetingen en het gewicht blijven behouden op de nieuwe Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD. De prijs is wel wat hoger geworden dan de 70-300mm vier jaar gelden bij introductie was. Aan de ene kant valt dat met alle prijsstijgingen ook wel te verwachten, aan de andere kant krijg je daar ook duidelijk veel meer voor terug.

Zo heeft de Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD een groter bereik. Hij begint al bij 50mm. 20mm lijkt misschien weinig, maar aan de korte kant van het bereik maakt dat best veel verschil. Waar de 70-300mm alleen maar tele biedt, is de 50-300mm aan de korte kant een standaardobjectief. Dat maakt dit objectief veelzijdiger. Je kan er zelfs voor kiezen om hem te combineren met de Tamron 17-50mm F4 Di III RXD. Dan kan je met twee redelijk compacte objectieven op stap met een bereik van 17 tot 300mm zonder gat. De Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD heeft ook vijf nieuwe letters achter zijn naam gekregen en die staan er niet voor niks. VC staat bij Tamron voor Vibration Control. Vooral bij langere brandpunten neemt de effectiviteit van stabilisatie in camerabody’s af en op 300mm maakt het hebben van beeldstabilisatie in het objectief zeker een verschil. Met de VC op de Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD konden we nog redelijk scherpe opnames maken tot ongeveer 1/30^e seconde uit de hand op 300mm. Zonder zouden we niet gauw langzamer gaan dan 1/125^e op een gestabiliseerde Sony body. Dat scheelt toch zo’n twee stops. Dat merk je niet alleen bij het maken van foto’s, maar ook bij filmopnames.

VXD wil zeggen dat het objectief Tamrons snelste autofocusmotor heeft gekregen en dat merk je vooral bij het tracken van onderwerpen. Daar houden de voordelen nog niet bij op. De kortste instelafstand is ook verbeterd, van 80-150cm bij de 70-300mm tot 22-90cm bij de Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD. De nieuwe zoom biedt hiermee een 0,5x macromogelijkheid op de 50mm stand. Die extra dichtbij-instelling dankt het objectief aan een volledig nieuw lensontwerp. Dat zorgt niet alleen voor meer macro, maar ook voor een hogere beeldkwaliteit. De scherpte is beter dan bij het oudere objectief, vooral in de hoeken op de kortere brandpunten en dat zie je. En verder heeft de Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD ook een USB-C aansluiting gekregen zodat je hem ondere andere met een telefoon (helaas voorlopig alleen Android) op locatie kan programmeren.

Met de 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD herhaalt Tamron de zet die ze hebben gedaan met de Tamron 50-400mm F4.5-6.3 Di III VC RXD en dat is het uitbreiden van het bereik aan de korte kant tot 50mm. Die 50-400mm is lekker compact en licht, ondanks dat het een groter bereik heeft dan de traditionele 100-400mm’s van bijvoorbeeld Sony en Sigma. Zet je beide naast elkaar, dan wint de Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD het echter met gemak op het gebied van draagbaarheid. Het verschil is groter dan je wellicht op basis van de specificaties zou verwachten. Wat beeldkwaliteit betreft zit er weinig zichtbaar verschil tussen de 50-300mm en de 50-400mm. Ook functioneel ontlopen beide objectieven elkaar niet veel, behalve dan de afmetingen en het verschil in 100mm bereik. De keus komt dus neer op 300mm en compact en handzaam, of 400mm, maar groter en zwaarder.

Bouw

Tamron hanteert een hele herkenbare formule voor zijn objectieven, met soms alleen kleine verschillen in afmetingen om diverse modellen op het oog uit elkaar te houden. De Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD volgt deze formule ook en wanneer je al een Tamron zoom hebt, dan voelt deze meteen vertrouwd aan. De behuizing is van een hoogwaardige kunststof die fraaier en chiquer oogt dan die van de allereerste Di III-zooms. Het objectief heeft, zoals gebruikelijk bij Tamron, de zoomring aan de voorzijde zitten en de scherpstelring, die een stuk smaller is, aan de achterzijde, dichter bij de body. Dat reflecteert een ontwikkeling waarbij de scherpstelring door de meeste gebruikers (veel) minder vaak gebruikt wordt dan de zoomring en deze opstelling is daarom ook logisch, ook al is het wat minder gebruikelijk. De zoomring en scherpstelring liggen niet meer vlak, zoals bij de 70-300mm, meer steken een beetje uit, waardoor je ze zonder te kijken, makkelijker kan vinden, ook met handschoenen aan. Het objectief heeft geen schakelaar voor AF/MF of de beeldstabilisatie. Wel zijn er een zoomlock en een programmeerbare knop, waar je via de USB-C aansluiting en de Tamron Lens Utility app verschillende functies aan kan toewijzen. Die app werkt helaas alleen op Android telefoons, waardoor Apple gebruikers dit niet ‘in het veld’ kunnen doen, maar alleen via de computer.

Het objectief is goed weerbestendig met pakkingen rondom alle bewegende delen. Het optisch ontwerp bestaat uit 19 elementen in 14 groepen en dat zijn er aardig wat meer dan in het oude objectief. Mede hierdoor is de 50-300mm zo’n 120 gram zwaarder dan de 70-300mm, maar nog altijd zo’n 2 ons lichter dan de Sony FE 70-300mm.

De frontlens is voorzien van een fluorcoating, waardoor vocht en vuil minder makkelijk op het glas blijft zitten. Het objectief heeft 9 lamellen in het diafragma zitten en de filtermaat is 67mm, wat voor Tamron bijna standaard is. Hierdoor kan je dezelfde filters op vrijwel alle objectieven van Tamron gebruiken. De zonnekap heeft nu een beetje tulpvormig model gekregen, met uitgesneden hoekjes en is korter dan die van de 70-300mm. Hierdoor oogt het objectief met zonnekap veel compacter dan de oude versie.

Scherpstelling

De Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD heeft een lineaire VXD-motor gekregen voor de autofocus. Dat viel wel te verwachten op basis van de prijs en het feit dat Tamron zo’n beetje alle nieuwe zooms van deze motor voorziet. Het is een behoorlijke stap vooruit ten opzichte van de RXD-motor van de 70-300mm F4.5-6.3 Di III RXD. Die was prima voor wat onderwerpen die stil zaten of niet al te snel bewogen, maar met de RXD-motor kan je ook wat sneller bewegende onderwerpen tracken. Voor niet bewegende onderwerpen is de scherpstelling heel snel en vrijwel direct. De motor ook is heel stil, wat handig kan zijn bij filmen. De autofocus is, `zoals bij alle niet-Sony objectieven wel beperkt tot 15 beelden per seconde. Dat is nog steeds snel, maar iets om aan te denken als je een Sony A1 of A9 hebt.

De kortste instelafstand varieert van 22 centimeter op de 50mm-stand tot 90 centimeter op de 300mm stand. Op 50mm krijg je hiermee de grootste vergroting van 1:2, ofwel 0,5x. Dat is een beetje het begin van wat je het macrogebied mag noemen. Echte macro’s bieden een 1:1 mogelijkheid, maar 1:2 is voor een zoom helemaal niet gek en het maakt het objectief echt een stuk veelzijdiger. Op 300mm is de vergroting 1:3.1, of 0,32x. Nog steeds niet slecht en je hebt dan het voordeel dat je een stuk verder van je onderwerp af kan blijven, wat bij insecten vaak echt nodig is.

Beeldkwaliteit

Op het gebied van beeldkwaliteit heeft Tamron met de Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD een aardige stap vooruit gezet ten opzichte van de oudere 70-300mm. Die vonden we met name aan de korte kant van de zoom in de hoeken op volle opening niet echt lekker scherp. Met een paar stops diafragmeren werd dat wel beter, maar dat is niet iets dat je altijd wil doen als je uit de hand fotografeert met een objectief dat pas bij F4.5 begint. Bij de Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD is dat niet meer per se nodig. De hoeken zijn ook op volle opening al voldoende goed, dat je niet moet diafragmeren als je dat niet wilt. Het helpt nog wel, vooral op 50mm, omdat je dan toch nog iets aan scherpte wint. De scherpte is over het hele bereik goed en gelijkmatig.

Chromatische aberraties zijn vrijwel afwezig en overstraling, waar de 70-300mm soms last van kon hebben, is vrij minimaal, wat het contrast bij tegenlicht ten goede komt. In het midden van het bereik is nog iets van vertekening te zien, maar dat kan een kwestie zijn van een beter profiel beschikbaar maken. Op volle opening is er ook nog wat lichtafval, maar het is niet echt veel en laat zich makkelijk corrigeren als het hinderlijk is.

Conclusie test Tamron 50-300mm F4.5-6.3 Di III VC VXD