Sony FE 16mm F1.8 G – Lichtsterke full-frame groothoek voor foto en video

Voor foto en video

De Sony FE 16mm F1.8 G beschikt over een diafragmaring (van 1.8 tot 22 en A), die vergrendelbaar is (met de aanduiding IRIS LOCK), en een schakelaar (ON/OFF) voor wel of geen klikloze verstelling van de ring.
Hiermee is meteen duidelijk dat Sony ook video als belangrijk toepassingsgebied voor dit objectief ziet. Daarnaast is er een AF/MF-schakelaar en een functieknop. Helemaal vooraan is de scherpstelring te vinden.

Het objectief wordt geleverd met een bladvormige zonnekap en de filtermaat is 67 mm. Er is geen ingebouwde beeldstabilisatie beschikbaar in het objectief, maar alle Sony-camera’s beschikken over IBIS, zodat dat geen probleem is, zeker al niet vanwege de korte brandpuntsafstand.

Het objectief is degelijk gebouwd, alle ringen draaien soepel en de kans dat je per ongeluk een schakelaar in de verkeerde stand schuift is klein. Stel je zelf een diafragmagetal in, dan moet je wel opletten dat je niet per ongeluk de diafragmaring verdraait, zeker in de stand zonder hoor-en voelbare kliks. De bajonet is – uiteraard – van metaal en vertoont niet de minste speling. Buiten fotograferen kan dankzij de stof- en vochtbestendige constructie.

Praktijk

We hadden slechts kort de beschikking over het testexemplaar van het objectief, voorafgaand aan de marktintroductie op 26 februari 2025. Helaas zaten daar slechts een paar dagen met wat mooier weer bij. Ik trok er daarom op uit zodra de zon zich liet zien, vroeg in de ochtend, om wat landschapskunst te fotograferen in de omgeving van Haarlem. Eerste doel was de Klimmuur en schijven in Spaarnwoude Park, ontworpen door de Leidse kunstenaar Frans de Wit (1942-2004). De klimmuur bestaat uit 120 betonblokken met daarin het profiel van echte rotsen uit de Ardennen gegoten. De wijkende lijnen van het kunstwerk geven het een bijzondere uitstraling. Achter de muur staan twee enorme betonnen schijven op een puinhelling. Het geheel ligt in een kunstmatig heuvelgebied.
Helaas waren er op dit vroege uur geen klimmers actief op de wand.

De Sony FE 16mm F1.8 G stelt bliksemsnel en stil scherp dankzij twee lineaire motoren, maar ook handmatig scherpstellen gaat zonder probleem. Het is wel zaak om de camera goed horizontaal te houden om vertekening te voorkomen. Adobe Lightroom beschikte nog niet over de benodigde profielen voor de nabewerking van de opnames, maar Imaging Edge Desktop van Sony wel. In de praktijk was er echter weinig verschil te zien tussen de met Lightroom en IEDT bewerkte beelden. Helemaal vertekeningsvrij waren de opnames niet, maar alles kon tijdens de nabewerking gemakkelijk en snel worden hersteld (inclusief het weggummen van mijn eigen schaduw door de laagstaande zon…).

Het tweede doel was Een Zee van Staal in Wijk aan Zee onder de rook (letterlijk) van Tata Steel. Een Zee van Staal is een beeldenpark met 16 werken van internationale kunstenaars in de duinen. Ondanks de duidelijke aanwezigheid van de industrie, een prachtige plek, in een authentiek zeedorpenlandschap. Het mooiste werk vind ik persoonlijk White Rhythm van Robert S. Erskine (1954), dat pontificaal boven op een duintop staat. Er was op die top weinig plek om te staan en ondanks de enorme beeldhoek, moest de camera iets naar boven worden gekanteld om het kunstwerk er geheel op te krijgen (met wat schuine lijnen in de achtergrond als gevolg).

Een bijkomend voordeel van het objectief is dat de kortste instelafstand bijzonder klein is (15 cm bij AF en 13 cm bij MF), zodat je heel indringende beelden kunt maken van objecten. Het gaat te ver om het een macrogroothoek te noemen, maar met een afbeeldingsmaatstaf van 0,25 kom je aardig in de richting. De opname van de gitaren, vanaf zo’n 20 cm, laat het effect goed zien.

Wat op deze opname goed te zien is, is dat het scherpteverloop heel geleidelijk is en dat de bokeh ondanks de 11 afgeronde diafragmalamellen niet perfect rond is, maar het scheelt niet veel.

Op een avond zonder bewolking heb ik ook nog gekeken naar de mogelijkheden van het objectief voor astrofotografie.
Handmatig scherpstellen ging zonder probleem, al valt het niet mee om perfect scherpe sterren te krijgen. Lastig is dat objectieven tegenwoordig geen natuurlijk punt voor oneindig meer hebben, maar gelukkig helpt focus peaking je. In ieder geval had ik Aldebaran en de Plejaden om op scherp te stellen.